CampZone, toen en nu
Door Marco Za 02 apr 2016

CampZone, toen en nu

Hoe kamperen en gamen verdomd leuk samengaan

Sinds we Pixelcake hebben opgericht heb ik al eerder kort aandacht besteed aan het outdoor-gaming event CampZone, maar nooit zoveel als ik zou willen. Dat heeft voor mij persoonlijk een hele praktische reden: CampZone vindt plaats in de zomer, meestal exact op de dagen dat ik in het buitenland van de zon zit te genieten. Dit jaar wil ik het anders doen, door wat verder vooruit te plannen. Er valt namelijk veel te vertellen over het evenement, en ik heb zelf dan ook een redelijke geschiedenis met CampZone.

(disclaimer, het kan schokkend zijn om mij zonder baard, met lang haar en een wenkbrauwpiercing te zien – Marco)

S7300408

Vreemde eend in de bijt

Toen ik in 2005 voor het eerst aan het schrijven ging voor game-media, begon ik bij GameParty. Dit site-netwerk (waarvan het origineel, GameParty.net, nog steeds bestaat, overigens), omvatte heel erg veel. Los van individuele websites per game-platform, kon ik als ‘jonge hond’ ook meteen kennis maken met twee game-events: The Party en CampZone. Waar The Party een meer traditionele jaarlijkse LAN-party in het beursgebouw van Eindhoven was, was CampZone een vreemdere eend in de bijt: een tiendaags evenement op hetzelfde terrein als Lowlands, waarbij bezoekers vanuit een tent, caravan of ander provisorisch buitenhuisje naar hartelust met elkaar konden gamen.

IMG_5651

Sterke kampeervibe

Nouja, gamen, dat doe je er wel, maar de kampeervibe is altijd sterk geweest. Je moet het zien als een mix tussen een festivalcamping en een doorsnee camping: bij je tent chill je en plof je neer, bij je buren / vrienden hang je rond met een biertje en als je tussen de bedrijven door niet te brak bent check je de activiteiten en maintent (waar ook weer de nodige dingen te doen zijn). En natuurlijk slof je, brak of niet, naar de horeca-gelegenheden om je brandstof aan te vullen. Sommige bezoekers genieten meer van het razendsnelle netwerk, sommige komen er bijna puur voor het kamperen. Dat maakt een gezellige chaos, waarbij elektronisch entertainment nooit ver van je vandaan is. Als redacteur van GameParty draaide ik diensten bij de consoles in de maintent, hielp ik hier en daar bij één van de activiteiten, en zat ik een groot deel van mijn tijd te chillen in één van de legertenten die we met de website-crew hadden.

 

Super chill, anders kan ik mijn dagen op CampZone niet noemen. Hoewel je van een aantal zaken verzekerd was, was er voor mij ook altijd wel een element van verrassing, maar gelukkig vrijwel altijd in positieve zin. Zo zal ik het jaar nooit vergeten dat er een overschot aan banken was voor in de maintent. Mijn hoofdredacteur, Jeroen den Hartog, had toen het geniale idee om de overige banken voor onszelf te claimen, zodat we in onze tent niet op bureaustoelen achter onze computers hoefden te zitten, maar belachelijk chill konden loungen op comfortabele banken. Ik heb m’n slaapmatje dat jaar niet eens uitgerold, ik leefde tussen de bedrijven door op m’n bank. Af en toe een serie of een film kijken, als er genoeg man aanwezig of in ieder geval wakker was in de tent een potje Call of Duty of Left for Dead met elkaar, of even een rondje maken om te checken wat de rest aan het uitspoken was. Als ik er zo aan terugdenk merk ik pas hoe sterk mijn herinneringen aan CampZone nog zijn.

S7300278

Een avontuur

Zo kan ik me ook goed herinneren hoe ik in het holst van de nacht, in het donker, nog achter mijn scherm zat te knallen met een peuk in de bek, een ronked koelkastje naast me en een slaapzak tot over mijn hoofd gewikkeld. Om peuk na peuk maar in een half leeg flesje cola te mikken, en uiteindelijk tot de conclusie te komen dat een plastic flesje, een gloeiende peuk en ranzig peukenwater niet goed samengaan (ik heb m’n muismat bij thuiskomst moeten wassen). Of de talloze anime-series die ik ontdekte bij anderen, of de keren dat we plotseling naar praktische oplossingen moesten gaan zoeken voor onverwachte problemen (tentpaal die begint te zwaaien tijdens een storm, consoles die oververhit raken tijdens een hittegolf, en ga zo maar door). Hoe goed je ook voorbereid bent, het blijft tot op zekere hoogte een avontuur, en dat is denk ik deels vanwege dat aspect, maar ook deels ook vanwege de vrienden met wie ik het gedeeld heb.

 

Ik snap wel dat men al meer dan vijftien jaar moeite heeft om aan niet-ingewijden uit te leggen wat CampZone is. Ik snap zelfs de media-kneuzen die het over de jaren weggezet hebben als ‘nerd-kamp’ in hun reportages. CampZone is namelijk veel in één, en iets dat je nooit volledig eer aan doet door er over te vertellen. Het is gewoon een bijzondere ervaring, die veel verschillende soorten bezoekers bij zal blijven. Niet voor niets bestaat het nog steeds, niet voor niets keren de trouwe CampZone-gangers jaar na jaar terug. Het is een eigen traditie, die zich kan meten met een Lowlands, zij het niet in schaal of aard, maar wel in toewijding. Heb je ook maar iets met gamen en kijk je niet op tegen het idee van een week of langer als rasechte kampeerder te moeten doorbrengen, dan pas je al tussen de bezoekers. Niets moet, veel mag, en de kans is groot dat je de ervaring nooit zal vergeten.

IMG_0850

(jahaa, Jeroen, als ik oude foto’s van mezelf gebruik moet jij er ook aan geloven – Marco)

Voordat ik afsluit wil ik van de gelegenheid gebruik maken om Jeroen den Hartog aan het woord te laten, waar ik jarenlang mee samen heb gewerkt bij GameParty, en die inmiddels al belachelijk lang in de organisatie van CampZone zit. Als iemand leuke anekdotes kent of weet te zeggen wat CampZone is, dan is hij het wel.

Nu ik voor mezelf omschreven heb wat CampZone is, ben ik wel heel benieuwd hoe jij het zou verwoorden. Dus, om maar met de deur in huis te vallen: wat is CampZone voor jou?

Ook ik vind het bijzonder lastig om CampZone goed te omschrijven, zelfs al is het tegenwoordig een groot deel van mijn werk. Ik probeer dan ook altijd een vergelijking te maken om CampZone uit te leggen. Als jongens op voetbalkamp gaan en meisjes op ponykamp, dan zijn ze overdag wel bezig met voetballen en euhm, pony’s verzorgen I guess? Geen idee. Maar ’s avonds ben je gewoon gezellig aan het ‘samenzijn’ en zit je misschien net zoals bij ons ook wel rond een kampvuur. Misschien zijn de gesprekken bij ons soms wat technischer omdat er wat ICT’ers rondlopen op CampZone, maar dat ligt allemaal aan je eigen vriendengroep en je eigen interesses. Niemand is onvriendelijk en iedere tent heeft wel een stel mensen waar het goed mee klikt. En dat overdag binnenzitten, daar zijn we op CampZone ook niet van hoor. Die buitenactiviteiten als zeepvoetbal zijn net zo belangrijk als de Worms-competitie!

Aangezien zelfs ik, na jarenlange afwezigheid op CampZone, me nog als de dag van gisteren kan herinneren hoe het was, kan ik me voorstellen dat jij wel de nodige mooie anekdotes kent. Zijn er bepaalde momenten die je direct voor de geest haalt?

Echt een heleboel. Van bizarre EHBO-situaties tot kampvuren. Ook het weer kan CampZone altijd sterk beïnvloeden. Zo zit je het ene jaar tot diep in de nacht buiten in je t-shirtje en korte broek, terwijl het het andere jaar ’s nachts behoorlijk koud kan zijn. Vorig jaar bereikten we een dieptepunt qua kou: vier graden als ik het me goed herinner. En dat tijdens de openingsnacht, wanneer wij braaf bij de huurtafels- en stoelen zitten om deze uit te delen. Altijd dikke lol en afgelopen jaar ook weer, want door al het geregen overdag (de rest van CampZone 2015 was best droog en warm trouwens) lagen er op de huurstoelen plasjes water. Er is niets leuker dan stiekem gniffelen om bezoekers die zo’n stapeltje stoelen verkeerd pakt om vervolgens hun eerste nacht CampZone te beleven met een ijskoud kruis. Als ik aan jou op CampZone denk, Marco, dan moet ik vooral denken aan de keer dat je als kleine kabouter zijnde met een bezem tegen het dak van onze activiteitentent aan het duwen was om er wat regenwater af te laten lopen (guilty as charged – Marco). CampZone heeft gelukkig vaak prima weer, maar ook met slecht weer is het altijd één grote gezellige bende!

53180